Activ-Med | SAMOOCENA – FAKTY.
505
post-template-default,single,single-post,postid-505,single-format-standard,qode-listing-1.0.1,qode-social-login-1.0,qode-news-1.0,qode-quick-links-1.0,qode-restaurant-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-12.1.1,qode-theme-bridge,bridge-child,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.4,vc_responsive
 

SAMOOCENA – FAKTY.

SAMOOCENA – FAKTY.


Czym jest samoocena, intuicyjnie wie każdy z nas. Pomimo popularności zagadnienia samooceny wśród badaczy i teoretyków, termin ten nadal nie posiada jednej, sztywnej definicji. Mimo to, przeprowadzono wiele ciekawych badań dotyczących tej tematyki.

 

Rosenberg, Schooler i Schoenbach (1989) w swoim badaniu badali związek pomiędzy samooceną, a trzema z wielu problemów, z którymi spotyka się młodzież – niskimi wynikami w nauce, depresją oraz zachowaniami o charakterze przestępczym. Wykazano, że niska samoocena wiąże się z przestępczością, oraz że zachowania przestępcze podnoszą poziom samooceny. Dowiedziono, że wyniki w nauce wpływają na samoocenę. Wykazano również dwukierunkowy związek pomiędzy samooceną a depresją.

 

Badanie Trzesniewskiego i współpracowników (2006) wykazało, że u młodzieży, po niskiej samoocenie można przewidywać, że kiedyś, w przyszłości, pojawią się u nich nasilone konflikty z prawem, problemy ze zdrowiem fizycznym i zdrowiem psychicznym. 56% z osób charakteryzujących się niską samooceną doświadczało na raz wielu problemów w okresie dorosłości. Natomiast u osób z wysoką samooceną odsetek tych, które doświadczały w późniejszym życiu złożonych problemów wynosił 17%.

 

Brockner i Lloyd (1986) wykazali, że istnieje różnica pomiędzy osobami o niskiej i wysokiej samoocenie, w ocenieniu jak zostają odebrani przez innych. Nowo poznane osoby postrzegają narcyzów pozytywnie. Niestety, już po około 7 tygodniach znajomości są spostrzegani w sposób gorszy niż osoby pozbawione cech narcystycznych

 

W artykule Wojciecha Wyplera (2014) dowiedziono istnienie związku pomiędzy częstością oszukiwania na sprawdzianach i tendencją do usprawiedliwiania swojego zachowania. Dowiedziono, że im częściej człowiek oszukuje na sprawdzianach, tym bardziej obniża się jego samoocena dotycząca uczciwości.

 

Młodzież gimnazjalna znajduje się w okresie wczesnego dorastania. W tym właśnie okresie, obniżeniu ulega samoocena u obu płci, natomiast dwukrotnie bardziej u dziewcząt. Mimo, że obniżenie samooceny w okresie dorastania jest zjawiskiem normalnym, nie należy ignorować sygnałów wysyłanych przez dziecko. Wyraźnie obniżona samoocena może pośrednio doprowadzić np. do zaburzeń odżywiania lub być wynikiem np. tego, że dziecko jest ofiarą przemocy rówieśniczej w szkole.

 

Literatura:
Oleszkowicz, A. i Senejko, A. (2012). Dorastanie. W: J. Trempała (red.) Psychologia rozwoju człowieka. Podręcznik akademicki (s. 259-286). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. 
Rosenberg, M., Schoenbach, C. i Schooler, C. (1989). Self-esteem and adolescent problems: modeling reciprocaleffects. American SociologicalAssociation, 54(6), 1004-1018.
Szpitalak, M. i Polczyk, R. (2015). Samoocena. Geneza, struktura, funkcje i metody pomiaru. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Wojciszke, B. (2011). Psychologia społeczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR. 
Wypler, W. (2014). Oszukiwanie podczas sprawdzianów wiedzy a samoocena i tendencja do usprawiedliwiania zachowania u studentów. Profilaktyka społeczna i rescojalizacja 24, 109-141.